Bumbusnúðurinn er væntanlegur eftir...

Auglýsing

Tenglar

14. apríl 2007 klukkan 11:24

ég skellti í eitt stykki barnalandssíðu sökum fjölda áskoranna!

http://snudur.barnaland.is


Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
4 athugasemdir

14. mars 2007 klukkan 12:41
i feel fat




10 vikur eftir.  ég myndi meta það gríðalega mikils góði guð ef hún stækkar ekki meira.  fötin mín eru farin að verða ansi tæp og geðheilsan líka.  ég fór einmitt út í búð um daginn og keypti mér stærstu nælonsokkabuxur sem ég fann.  svo ætlaði ég nú aldeilis að gera mig fína áðan og fara í pils.  en ó nei.  ég kemst ekki í fokkin sokkabuxurnar. 

gleðin á heimilinu var ekki mikil í kjölfarið.  ástmaðurinn var ekki lengi að forða sér út og hefur ekki sést síðan í morgun.  það ætti nú að veita honum orðu greyinu fyrir að umbera mig þessa dagana. 

jæja.  ég ætla að reyna að trooooða mér í einhver föt.  og þá meina ég sko TROÐA.

gveiga.
Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
15 athugasemdir

01. mars 2007 klukkan 04:09

ókei.  smá blogg sökum þess að ég get ekki sofnað því að ákveðinn ófæddur aðili kýs að vaka á nóttunni.  og er með svo mikinn hamagang og læti að það er ekki nokkur leið að vera sofandi á meðan.  en ég syrgi þennan svefnmissi svo sem ekkert mikið.  enda fátt skemmtilegra en að liggja bara og horfa á bumbuna á fleygiferð fram og tilbaka.

já.  það er fátt annað spennandi að gerast í mínu mjög svo viðburðasnauða lífi.

að vísu fékk ég loksins að sjá ástmanninn eftir tveggja vikna fjarveru.  ég held að hormónarnir hafi átt einhvern þátt í því að ég var alveg að fara yfir um af söknuði og fannst eins og ég hefði ekki séð hann í mörg ár.  og þvílíka gleðin þegar hann kom þrammandi niður landganginn, ef ég væri ekki orðin svona fyrirferðamikil hefði ég hlaupið á móti honum, hengt mig á hálsinn á honum og ekki sleppt honum úr augsýn aftur. 

en ég fékk nú bara einn sólahring til þess að kæfa hann með faðmlögum og óléttugeðveiki.  ég reyndi allt hvað ég gat að sannfæra hann um að hann þyrfti ekkert að fara á sjó aftur.  við þyrftum ekkert að eiga peninga.  lofaði að borða bara núðlur og vera ótrúlega ódýr í rekstri.  ég bauðst til þess að sauma föt á barnið úr gömlum fötum af okkur og að hafa það á brjósti þangað til það yrði sex ára.  ég tel mig alveg hafa sýnt fram á að peningar eru óþarfir.

eins og gefur að skilja hlustaði hann ekkert á mig. 

en ég fæ hann nú fljótlega heim aftur.  við þurfum víst að undirbúa komu erfingjans með svæsinni verslunarferð í borgina.  svo ætlum við líka að reyna að fara í þrívíddarsónar.  bara svona til þess að vera alveg 100% viss um að það sé prins á leiðinni.  ég er nefnilega ekkert sú heppnasta í bransanum og það kæmi mér ekkert á óvart að það myndi allt í einu skjótast lítil pjalla út í maí.  jæja.  hún verður þá bara að ganga í strákafötum fram að fermingu.  og búa í bláu herbergi.   

ó mæ.  kyle og amanda í melrose eru að kela. 
ég þarf að veita þessu athygli...

...bless.

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
4 athugasemdir

14. febrúar 2007 klukkan 22:46
jæja, vegna fjölda áskoranna fáið þið mynd af vömbinni sem stækkar á ljóshraða þessa dagana



feitt er fallegt
Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
8 athugasemdir

12. febrúar 2007 klukkan 23:44
ég er augljóslega fædd í móðurhlutverkið...



...svona leit barnið út eftir einungis 2 skeiðar.

já það eru spennandi tímar framundan.

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
3 athugasemdir

08. febrúar 2007 klukkan 02:13

ó innihaldslausa líf...

látum okkur sjá, ég er fer fram úr rúminu í fyrsta lagi um tvöleytið á daginn.  íhuga hvað ég get mögulega fengið mér að borða, kveiki á sjónvarpinu, sest í sófann og stend ekki upp aftur fyrr en ég fer að sofa um kvöldið.  fyrir utan stöku pissu- og ælupásur og matarhlé.  enda lítur stofan út eins og það búi fjórir rónar í henni.  í þessum töluðu orðum eru eftirfarandi hlutir á stofuborðinu: saltstangir, ídýfa, 7 skítug glös, bland í poka, vínber, 4 skítugir matardiskar, súkkulaðirúsínur, vínber, 2 epli, sprite flaska, 2 tómar svalafernur og ógrynni af sælgætisumbúðum.

æ ég tek til á morgun.  eða allavega áður en að ástmaðurinn kemur í land.  ætla ekkert að sýna honum mínar réttu hliðar fyrr en eftir nokkur ár.

ég er orðin svo yfirbuguð af leti að það fer í taugarnar á mér að þurfa að sinna einhverjum erindum utan heimilisins því þá þarf ég að klæða mig og greiða mér.  svo ekki sé minnst á ef ég þarf að mála mig.  úff...

jæja,
þarf að fara að hendast í bælið.  það bíður mín lúxus andlitsbað í fyrramálið.  já ástmaðurinn má eiga það að hann passar upp á það að ég fari ekki alveg yfir um.  verst að ég þarf að fara úr náttfötunum.  og að vakna klukkan tíu.  ó það sem á mig er lagt.

bið að heilsa í bæinn
gveiga

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
5 athugasemdir

06. febrúar 2007 klukkan 01:13
gæti hún verið meira trashy?












næsta skref er bara að taka aftur saman við kevin federline, fjárfesta í hjólhýsi, setja rúllur í hárið og fara út að grilla.

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
2 athugasemdir

29. janúar 2007 klukkan 10:43
æ mig auma.  ég held að ég sé búin að skoða internetið út á enda svona fimm sinnum.  að blogga er alveg síðasta hálmstráið.  en ég læt mig hafa það.  ekki mikið annað sem lífið býður upp á þessa dagana.

úff.  það er búið að banna mér að vinna því það bendir allt til þess að það sé að byrja meðgöngueitrun.  ef þið vitið ekki hvað það er þá nenni ég ekki að útskýra það.  ég nenni ekki að tala um þessi meðgöngumál yfir höfuð.  ég er búin að fara svona 17 sinnum til læknis síðan frá áramótum, skila inn örugglega 200 lítrum af hlandi, svipuðu magni af blóði og heilsugæslan orðið mitt annað heimili.  og loksins tókst þeim að fá einhverja niðurstöðu, guði sé lof, því geðheilsan var orðin tæpari en venjulega.  ekki misskilja mig, ég væri að sjálfsögu til í að pissa í öll glös heimsins fyrir barnið mitt en það er bara svoldið óþægileg tilfinning þegar maður finnur til allsstaðar en enginn virðist vita hvað er að manni. 

en þetta er komið á hreint núna.  prinsinn á svo að koma í heiminn 27.maí og kæmi mér ekki á óvart þó fæðingin ætti sér stað inn á kleppi.  ég verð eflaust löngu orðin vistmaður eftir 5 mánaða inni og einveru.  ég hélt að ég myndi alveg fíla það að hanga bara heima allan daginn, enda annálaður letihaugur.  en nú eru komnar 3 vikur og ég að verða komin á ystu nöf.  horfi á alla þætti sem sýndir eru í sjónvarpinu og endursýningarnar af þeim líka.  ég sef meira að segja í sófanum vegna þess að það er of mikil fyrirhöfn að færa sig inn í svefnherbergi.  og ef svo illa vill til að ekkert sé í sjónvarpinu sem ég get horft á ræði ég heimsmálin við sjálfa mig.  ég er einmitt nokkuð viss um að það fer alveg að verða óeðlilegt hversu mikið ég tala við sjálfa mig.

æ já.  ekki meira í bili, enda býst ég ekki við að kommentunum eigi eftir að rigna inn sökum þess að ég hef ekki bloggað síðan í september.

bless & takk

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
6 athugasemdir

14. september 2006 klukkan 15:25

jaeja...

eg sit herna a einhverju netkaffi i 35 stiga hita.  yndislegt alveg hreint.  tad er buid ad vera alveg agalega notalegt herna.  bara solbad og aftur solbad.  fyrir utan eina ferd i tivoli tar sem mer tokst ad tapa gedheilsunni eins og svo oft adur.  jesus.  eg helt ad tetta vaeri mitt sidasta.  tegar eg kom ur russibananum ta gat eg ekki stadid i lappirnar og hrundi a einhvern steinsteypuvegg.  mjog skemmtilegt.  en akaflega mikid eg.  
 
svo vann madur nu fegurdarsamkeppni a hotelinu i fyrrakvold. hehehehe.  endalust fyndid.  var uppi a svidi ad gera trautir allt kvoldid og rulladi tessu upp ad sjalfsogdu.  vann fullt af kampavini, dekurdag fyrir okkur astmanninn i einhverju spa og svo fekk eg brunkumedferd. hehehe.  a spani ja.  og svo ber eg audvitad titilinn ms.dynastic. 


jaeja

drottingin er totin i verslunarleidangur..

kved ur blussandi hamingju a benidorm..

Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
7 athugasemdir

07. ágúst 2006 klukkan 21:06

já það er víst ekki hægt að segja annað en að það sé glæsileg verslunarmannahelgi að baki...við förum yfir þetta í stuttu máli.

á föstudaginn var grillaður humar í góðum félagsskap og drukkið hvítvín.  mjög gott kvöld framan af og var ég komin í góðan gír og orðin ansi spennt og æst yfir því að sjá jónsa minn á sviði í egilsbúðinni góðu.  en nei.  "driverinn" sem við vorum búin að næla okkur í hættir við allt saman klukkan eitt um nóttina.  þannig að ég var komin heim í ból um hálf tvö leytið með tárin í augunum.

jæja laugardagurinn gekk í garð og lofaði nokkuð góðu.  en nei.  ég komst yfir á norðfjörð í þetta skiptið en ég var búin að vera þar í fimm mínútur þegar ég datt á hausinn og BRAUT í mér báðar framtennurnar.  takk fyrir pent.  ég þurfti svo agalega að pissa og fór að brasa við það að labba niður einhverja brekku til þess að komast í pissuskjól og dett beint á fésið með svona líka góðum árangri.  þannig að næsti áfangastaður var fjórðungssjúkrahúsið á neskaupsstað.  og svo hágrenjandi heim í ból.  ég hef sjaldan átt eins bágt.  ég grét og grét og grét!  ástmaðurinn á sjó, mamma og pabbi fyrir sunnan og aumingja gúllan nánast ein í heiminum.  en svilkonan bauð fram öxl sína sem var vel grátið á. 

sunnudeginum var svo eytt hjá tannlækni.  og svo heima í sófa.  þorði ekki fyrir mitt litla líf að fara út fyrir dyr af ótta við að valda sjálfri mér meiri skaða. 

já glæsileg helgi að baki.  reikningurinn hjá tannsa var ekki fagur á að líta.  sem og fæturnar á mér sem fóru einning illa út úr fallinu.  þannig að ég er nokkrum krónum og tönnum fátækari.  með hrufluð hné og sár á sálinni vegna djammleysis. 

en ég hef sjaldanst bugast af eigin seinheppni.  þetta venst. 

ég er hress, spánn eftir mánuð.  ef ég næ að halda sjálfri mér frá stórslysum þangað til.

gveiga


Guðrún Veiga Guðmundsdóttir
12 athugasemdir